Не зразумела па іншыя сферы, дзе шукаюць працу больш за месяц. Шукаюць можа і больш, але ніхто не будзе чакаць чалавек 3-4 месяцы, пакуль кантракт скончыцца. 2-4 тыдні і усе.
І да таго, у наймальніка ёсць метады для звальнення чалавека раней: скараціць працоўны дзень да 2 гадзін, паменшыць заробак да мінімальнага, і г.д. Калі нязгодны, то валі праз месяц. У працаўнікоў такіх правоў няма.
Гэта паперка, пакуль вы не пажадалі звольніцца. Вось тады скажуць, што трэба знайсці чалавека на ваша месца. І праз месяц-другі вы можаце ісці куды хочаце. Але справа ў тым, што вас не будуць чакаць столькі ў другой фірме.
Па першае, асаблівага аўтарытэта ў ІТ няма. Хутчэй гэта выклікае злосць - кнопкі ціскаць і такое грошы атрымоўваць! А вось на заводзе...
Па другое, нічога дрэннага для рэжыма мы не ствараем. Уся актыўнасць - гэта размовы па кухнях. Я памятаю часы, калі на заводах былі людзі, размаўляўшыя на беларускай увесь час, сябры БНФ, было распаўсюджванне апазіцыйных газет. І што? Да нічога. Калі перайсці ад размоў да справы, можна атрымаць палкай па галаве. І так з 1996 года.
Трохі дзіўна чуць пра тое, што ў пэўнай краіне настаўнік ці ўрач не размаўляе на англійскай. Трэба ж неяк вучыць мову краіны, у якой ты жывеш. Ці карыстацца паслугамі перакладчыка.
Палітыка - гэта не толькі аўтазакі і АМАП. Гэта і школы, дзе кажуць даць грошы нават на парты (было такое ў верасні 2020, але бацькі адмовіліся). Гэта і медпаслугі, дзе дзеткам ўсё бесплатна, але мало што ёсць. Вось прыклад - дзяўчыне патрэбна аперацыя на калене, па месцу рэгістрацыі няма адпаведнага хірурга спецыяліста. Хірург ёсць у Мінску, але гэта не па месцу рэгістрацыі, а за грошы забаронена, таму што для дзетак усё бясплатна.
Добра быць маладым і здаровым, калі і домік у вёсцы, і сябры тут. Але гэта не заўсёды будзе так. А ў выпадку, калі ПВТ зачыняць, то можна пазбавіцца і добрай працы.
Усе гэтыя дасягненні засталіся, калі не памыляюся. Нават канстытуцыя змяняецца, адбываецца палітычная рэформа. Рухаемся наперад.
Калі сур'ёзна, то у вас, у Арцёма, у многіх іншых адкрыліся вочы. Гэта вонкавая лібералізацыя, кавярні і бары прыгожыя, apple pay і біржа крыптавалюты, ПВТ неяк далі вам пачуццё, што можаце паўплываць на рашэнні дзяржавы. Але гэта ня так. Многія гэта ведалі раней, так што нічога дзіўнага для нас не здарылася.
Самае дзіўнае, гэта "гераізм" тых, хто пакінуў Беларусь. Ні пасля 2006 года, ні пасля плошчы 2010 тыя, хто апынуўся ў Польшчы ці ў Украіне, не лічыў, што ён робіць нешта важнае. Гэта была кропка, пачатак новага жыцця на новым месцы.
Вы спачатку пішаце пра падзеі жніўня, а потым пра законы. Ну, вось вам і беларускі закон: людзі выйшлі на мітынгі без дазволу ад мясцовых уладаў, атрымалі палкамі, суткі і штрафы. Трэба быць адказнымі за свае учынкі, так?
З кантрактамі ёсць адна ідэя: змена месца жыхарства. Трэба зрабіць рэгістрацыю ў другім горадзе ці вёске. Пасля гэтага падаецца заява кіраўніку фірмы з копіяй старонкі пашпарта з рэгістрацыяй. Дату звальнення самі пішаце, можаце ў адзін дзень гэта зрабіць. Калі не прымаюць заяву, то адпраўляецца праз пошту - паслуга заганы ліст з паведамленнем аб уручэнні. Калі і гэтага недастаткова, то суд, але усё роўна гэта пытанне вырашаецца за 1-2 тыдні.
Мэты класныя, але ж падлетак не будзе за гэта плаціць. Грошай у яго не так шмат, а яшчэ трэба дзяўчыну выгуляць. Да і ў інтэрнэце, лічу, ёсць бясплатныя артыкулы. Ну, і відэа.
Комментарии
Не зразумела па іншыя сферы, дзе шукаюць працу больш за месяц. Шукаюць можа і больш, але ніхто не будзе чакаць чалавек 3-4 месяцы, пакуль кантракт скончыцца. 2-4 тыдні і усе.
І да таго, у наймальніка ёсць метады для звальнення чалавека раней: скараціць працоўны дзень да 2 гадзін, паменшыць заробак да мінімальнага, і г.д. Калі нязгодны, то валі праз месяц. У працаўнікоў такіх правоў няма.
Што ж рабіць, калі бізнес парушае правы працоўных?
Гэта паперка, пакуль вы не пажадалі звольніцца. Вось тады скажуць, што трэба знайсці чалавека на ваша месца. І праз месяц-другі вы можаце ісці куды хочаце. Але справа ў тым, што вас не будуць чакаць столькі ў другой фірме.
Па першае, асаблівага аўтарытэта ў ІТ няма. Хутчэй гэта выклікае злосць - кнопкі ціскаць і такое грошы атрымоўваць! А вось на заводзе...
Па другое, нічога дрэннага для рэжыма мы не ствараем. Уся актыўнасць - гэта размовы па кухнях. Я памятаю часы, калі на заводах былі людзі, размаўляўшыя на беларускай увесь час, сябры БНФ, было распаўсюджванне апазіцыйных газет. І што? Да нічога. Калі перайсці ад размоў да справы, можна атрымаць палкай па галаве. І так з 1996 года.
Трохі дзіўна чуць пра тое, што ў пэўнай краіне настаўнік ці ўрач не размаўляе на англійскай. Трэба ж неяк вучыць мову краіны, у якой ты жывеш. Ці карыстацца паслугамі перакладчыка.
Палітыка - гэта не толькі аўтазакі і АМАП. Гэта і школы, дзе кажуць даць грошы нават на парты (было такое ў верасні 2020, але бацькі адмовіліся). Гэта і медпаслугі, дзе дзеткам ўсё бесплатна, але мало што ёсць. Вось прыклад - дзяўчыне патрэбна аперацыя на калене, па месцу рэгістрацыі няма адпаведнага хірурга спецыяліста. Хірург ёсць у Мінску, але гэта не па месцу рэгістрацыі, а за грошы забаронена, таму што для дзетак усё бясплатна.
Добра быць маладым і здаровым, калі і домік у вёсцы, і сябры тут. Але гэта не заўсёды будзе так. А ў выпадку, калі ПВТ зачыняць, то можна пазбавіцца і добрай працы.
Каратей, адбываецца тое, што і адбывалася год назад. І два гады назад. Толькі зараз вы не па каву ходзіце, а змагаетеся ў Польшчы.
Ну, гэта і трэба. За 400 рублёў хай студэнты і працуюць.
Усе гэтыя дасягненні засталіся, калі не памыляюся. Нават канстытуцыя змяняецца, адбываецца палітычная рэформа. Рухаемся наперад.
Калі сур'ёзна, то у вас, у Арцёма, у многіх іншых адкрыліся вочы. Гэта вонкавая лібералізацыя, кавярні і бары прыгожыя, apple pay і біржа крыптавалюты, ПВТ неяк далі вам пачуццё, што можаце паўплываць на рашэнні дзяржавы. Але гэта ня так. Многія гэта ведалі раней, так што нічога дзіўнага для нас не здарылася.
Самае дзіўнае, гэта "гераізм" тых, хто пакінуў Беларусь. Ні пасля 2006 года, ні пасля плошчы 2010 тыя, хто апынуўся ў Польшчы ці ў Украіне, не лічыў, што ён робіць нешта важнае. Гэта была кропка, пачатак новага жыцця на новым месцы.
Вы спачатку пішаце пра падзеі жніўня, а потым пра законы. Ну, вось вам і беларускі закон: людзі выйшлі на мітынгі без дазволу ад мясцовых уладаў, атрымалі палкамі, суткі і штрафы. Трэба быць адказнымі за свае учынкі, так?
Чалавек проста расказаў сваю гісторыю, у чым справа? Я жадаю ведаць пра фірмы, дзе такія кіраўнікі.
Вы насамрэч лічыце, што нехта будзе працаваць за 400 рублёў? Людзі можа ў офіс будуць прыходзіць і адчыняць ide, на гэтым - усё.
З кантрактамі ёсць адна ідэя: змена месца жыхарства. Трэба зрабіць рэгістрацыю ў другім горадзе ці вёске. Пасля гэтага падаецца заява кіраўніку фірмы з копіяй старонкі пашпарта з рэгістрацыяй. Дату звальнення самі пішаце, можаце ў адзін дзень гэта зрабіць. Калі не прымаюць заяву, то адпраўляецца праз пошту - паслуга заганы ліст з паведамленнем аб уручэнні. Калі і гэтага недастаткова, то суд, але усё роўна гэта пытанне вырашаецца за 1-2 тыдні.
Яна атрымала оффер, таму гэта не яна сама вырашыла, што каштуе больше, гэта вырашылі ў іншай фірме.
Смешныя ў вас стандарты. Пераехаць за мяжу і кінуць кампанію - гэта гераізм, кінуць кампанію і застацца ў Беларусі - гэта інфантыльнасць.
А сын - джун?
У хату першы заходзіць кот, у офіс - HR.
Мэты класныя, але ж падлетак не будзе за гэта плаціць. Грошай у яго не так шмат, а яшчэ трэба дзяўчыну выгуляць. Да і ў інтэрнэце, лічу, ёсць бясплатныя артыкулы. Ну, і відэа.
Дзяўчыне 29, і бацькам яе можа 50-60. Пра вяселле праз некалькі месяцаў спатканняў вы тут перабольшваеце. Я уж не кажу пра студэнцкія інтэрнаты.
Пачакаю аповед пра мінусы Лондана і плюсы Мінску.
Да уж, столькі думалі, і вось такі ліст даслалі. "Кампанія працуе з 2008 года..." Якое дачыненне гэта мае да звальнення?
Гарбацэвіч чакае добрую пасаду?
Пра дэмакратыю, канешне, смешна: мітынгі "За Беларусь" - дазваляем, мітынгі супраць Лукашэнку - не дазваляем.