Я вучылася ў аспірантуры НАН і нейкі час там працавала пасля размеркавання. У Акадэміі добра тым, каго хтосьці падтрымлівае: ёсць уласные жытло, бацькі, муж (жонка). Тады сапраўды можна не думаць пра выжыванне і займацца выключна навукай. Асяродак гэтаму спрыяе (+у нас у Інстытуце было вольна з наведваннем, можна было паказацца 1-2 разы на тыдзень, а працу рабіць з дома), ёсць падзеі, нейкае жыццё, канферэнцыі. І можна ў гэтую плынь уключацца і быць часткай супольнасці (раней былі замежныя праграмы і замежныя канферэнцыі таксама).
Мне ж было цяжка, бо я мусіла самастойна зарабляць сабе на жыццё ў Мінску. І так, была іншая праца на паўстаўкі, былі падпрацоўкі вечарамі, каб забяспечыць сабе нейкі базавы мінімум і наймаць жытло. Інтэрнат акадэмічны мяне зусім не прывабліваў, а на кватэры ў Магістры тады былі чэргі.
Таму я і ў навуцы расчаравалася (а раней я яе вельмі любіла), і кандыдацкую не абараніла (бо іншыя працы не дазвалялі засяродзіцца на навуцы да такой ступені, каб усё як след падрыхтаваць і не памерці з голаду), і ў цэлым тады моцна выгарэла ад гэтага ўсяго.
Комментарии
Я вучылася ў аспірантуры НАН і нейкі час там працавала пасля размеркавання. У Акадэміі добра тым, каго хтосьці падтрымлівае: ёсць уласные жытло, бацькі, муж (жонка). Тады сапраўды можна не думаць пра выжыванне і займацца выключна навукай. Асяродак гэтаму спрыяе (+у нас у Інстытуце было вольна з наведваннем, можна было паказацца 1-2 разы на тыдзень, а працу рабіць з дома), ёсць падзеі, нейкае жыццё, канферэнцыі. І можна ў гэтую плынь уключацца і быць часткай супольнасці (раней былі замежныя праграмы і замежныя канферэнцыі таксама).
Мне ж было цяжка, бо я мусіла самастойна зарабляць сабе на жыццё ў Мінску. І так, была іншая праца на паўстаўкі, былі падпрацоўкі вечарамі, каб забяспечыць сабе нейкі базавы мінімум і наймаць жытло. Інтэрнат акадэмічны мяне зусім не прывабліваў, а на кватэры ў Магістры тады былі чэргі.
Таму я і ў навуцы расчаравалася (а раней я яе вельмі любіла), і кандыдацкую не абараніла (бо іншыя працы не дазвалялі засяродзіцца на навуцы да такой ступені, каб усё як след падрыхтаваць і не памерці з голаду), і ў цэлым тады моцна выгарэла ад гэтага ўсяго.